ปัจจุบันนี้การขยายตัวอินเทอร์เน็ตครอบคลุมได้เกือบทุกประเทศในโลก และมีแนวโน้มที่จะเพิ่มบทบาทการใช้งานด้านต่างๆ สูงขึ้น สาเหตุที่อินเทอร์เน็ตมีการขยายตัวอย่างรวดเร็ว เป็นเพราะมีการประยุกต์ใช้งานบนเครือข่ายมากขึ้น และที่สำคัญ คือ มีผู้พัฒนาและสร้างการประยุกต์ใช้งานแบบต่างๆ เพิ่มขึ้นตลอดเวลา สิ่งที่มีบทบาทที่สำคัญอย่างมากขณะนี้ คือ เทคโนโลยีเวิลด์ ไวด์ เว็บ (World Wide Web : WWW) หรือที่เรียกกันสั้นๆ ว่า เว็บ (Web) เทคโนโลยีเว็บประกอบด้วยส่วนสำคัญหลายส่วน คือ

เว็บเซิร์ฟเวอร์ หมายถึงสถานีบริการเว็บเพจ เป็นแหล่งรวบรวมเอกสารข้อความและควบคุมการเข้าถึงเว็บไซต์ของผู้ใช้บริการ

บราวเซอร์ (Browser) คือโปรแกรมสำหรับอ่านเอกสารไฮเปอร์เท็กซ์ ที่เขียนด้วยรูปแบบHTML ปัจจุบันมีบราวเซอร์ที่ได้รับความนิยม เช่น เน็ตสเค็ปคอมมูนิเคเตอร์ อินเทอร์เน็ตเอ๊กซ์พลอเรอร์ โอเปร่า

เครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่เชื่อมต่อกันจำนวนมาก และครอบคลุมไปทั่วโลก เครือข่ายเหล่านี้เชื่อมเข้าหากันภายใต้กฎเกณฑ์ที่เป็นมาตรฐานเดียวกัน ทำให้สามารถแลกเปลี่ยนและส่งผ่านข้อมูลระหว่างกันได้

คำศัพท์ที่ควรทราบสำหรับการสร้างเว็บ มีดังนี้

เว็บไซต์ (web site) คือแหล่งข้อมูลบนอินเทอร์เน็ต เป็นที่รวบรวมกลุ่มข้อมูลของเว็บเพจ เปรียบเทียบได้กับหนังสือ 1 เล่ม เพราะฉะนั้นอินเทอร์เน็ตก็เปรียบเสมือนห้องสมุดขนาดใหญ่ที่มีหนังสือหลายล้านเล่ม

เว็บเพจ (web page) คือเอกสารข้อความหลายมิติที่ประกอบด้วย ข้อความ รูปภาพ เสียง หรือส่วนประกอบอื่นที่ใช้ในการสื่อสาร เป็นหน้าหนึ่งหน้าในเว็บไซต์หรือเทียบได้กับหน้าหนึ่งหน้าของหนังสือ

โฮมเพจ (homepage) คือ เอกสารข้อความหลายมิติ โดยทั่วไปเขียนขึ้นและวางไว้ในตำแหน่งที่อยู่ขององค์กรหรือของหน่วยงาน หรืออยู่ในส่วนของที่เก็บข้อมูลเฉพาะบุคคล และยอมให้ผู้อื่นเข้ามาเปิดดูได้ ซึ่งเป็นหน้าแรกของเว็บไซต์ หรือเทียบได้กับปกหนังสือนั่นเอง

ปัจจุบันการออกแบบเว็บเพจเป็นที่แพร่หลายมีผู้เขียนเว็บเพจกันมาก ส่วนใหญ่การออกแบบเว็บเพจทำได้ตั้งแต่ระดับผู้ใช้อินเทอร์เน็ตเบื้องต้น แต่การออกแบบเว็บเพจที่ดีนั้น จำเป็นจะต้องเข้าใจทั้งทางด้านเทคนิควิธีการเกี่ยวกับการออกแบบ จนถึงรูปแบบด้านองค์ประกอบของภาพ และสิ่งต่างๆ ที่ประกอบกันอยู่ การออกแบบเว็บเพจที่ดีนั้นย่อมหมายถึงการนำเสนองานได้น่าสนใจ การเขียนเว็บเพจจึงนำมาซึ่งความเชื่อถือ และนำไปสู่ความรู้สึกอยากอ่านไม่เบื่อง่าย โรบิน วิลเลี่ยม ได้เขียนไว้ในหนังสือชื่อ The Non-Designer’s Design Book ซึ่งนำเสนอแนวคิดของการออกแบบสิ่งพิมพ์ไว้อย่างน่าสนใจและนำมาสรุปใช้กับการเขียนเว็บเพจได้เช่นกัน โดยใช้กฎพื้นฐาน 4 ข้อ ดังนี้

กฎข้อนี้เน้นให้ออกแบบเว็บเพจให้มีความแปลก หลีกเลี่ยงการใช้องค์ประกอบบนจอภาพที่ดูคล้ายๆ กัน เช่น การใช้ตัวอักษร สี ขนาด ความหนาของเส้น รูปร่าง ที่ว่างบนจอ ฯลฯ ถ้าองค์ประกอบของเนื้อหาไม่ใช่สิ่งเดียวกัน ก็ควรสร้างให้เห็นความแปลกแตกต่างอย่างชัดเจน สิ่งที่มีความหมายหรือต้องการแยกเน้นให้เห็นชัดเจน

ในการออกแบบเว็บไซต์จะต้องมีรูปแบบเว็บเพจที่เป็นแบบแผนหรือเรียกว่ามีสไตล์ของผู้ออกแบบ การหารูปแบบ การให้สี การสร้างรูปร่าง การกำหนดพื้นหลัง ความสัมพันธ์ของระยะห่าง ความหนาของตัวอักษร เส้น ขนาด ในเว็บไซต์เดียวกันจะต้องมีลักษณะสอดคล้องกันทั้งหมด วิธีการสร้างเว็บเพจแบบย้ำซ้ำ ช่วยทำให้มีการเสริมให้ดูเป็นหนึ่งเดียวการออกแบบด้วยการย้ำซ้ำจะต้องเน้นให้เห็นว่าในการออกแบบเว็บเพจแต่ละหน้าในเว็บไซต์เดียวกันจะต้องให้มีรูปแบบเดียวกัน

การจัดวางองค์ประกอบต้องมีแถวมีแนว โดยต้องมองวัตถุที่อยู่ข้างหน้าเสมอ เช่น ถ้าอยู่ตอนล่างก็ดูสิ่งที่อยู่ข้างบน ถ้าอยู่ด้านขวาก็ดูสิ่งที่อยู่ซ้ายมือที่มีมาก่อน การวางแถว วางแนว จะทำให้เว็บเพจดูสะอาด นำสมัย และเป็นไปในลักษณะที่ไม่ขัดกับความรู้สึกของผู้อ่าน

กฏข้อนี้เป็นข้อที่กำหนดให้วัตถุต่างๆที่อยู่บนเว็บเพจ มีความเป็นระเบียบเกี่ยวเนื่องกัน การจัดางองค์ประกอบที่เกี่ยวเนื่องกันเป็นกลุ่มก้อน ทำให้มองเห็นได้ง่าย ไม่กระจัดกระจาย การรวมกลุ่มเป็นวิธีการลดความยุ่งเหยิง สร้างความเป็นระเบียบ การวางองค์ประกอบของเว็บเพจเป็นเรื่องสำคัญ เพราะเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ ศาสตร์คือผู้เขียนเว็บเพจต้องเข้าใจเทคนิคการเขียน การใช้ภาษาสั่งการแบบ HTML การใช้เทคนิคให้น่าดู เช่น การสร้างภาพ การสร้างเงา สี เป็นต้น ส่วนศิลป์นั้นเป็นเรื่องของการนำองค์ประกอบทางศิลปะมาใช้ ปัจจัยของการออกแบบทางศิลป์จึงต้องอาศัยประสบการณ์ การพบเห็น หรือได้รับคำติชมจากผู้อื่น แล้วนำมาปรับปรุงให้ดีขึ้นอยู่เสมอ